De heilige familie

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 233 niet laden

Wij weten allemaal dat het gezin het fundament vormt van elke gezonde samenleving. Je wordt in een gezin geboren, je groeit op in een gezin, en hopelijk mag je ook sterven omringd door de leden van je gezin. Wij weten allemaal ook dat het gezin nog nooit in een zo diepe crisis verkeerd heeft als vandaag de dag. Bijna elk derde echtpaar leeft gescheiden, het aantal mensen die ongehuwd samenwonen neemt voortdurend toe. In een huwelijk op proef is er voor kinderen geen plaats.

Het huwelijk is geen rots in de branding, die altijd hetzelfde kan blijven. Integendeel, het lijkt op een boot die steeds gedragen wordt op de golven van de tijd. En als de tijd verandert, dan verandert ook de verhouding tussen man en vrouw, de verhouding tussen ouders en kinderen.

Er is veel overleg nodig om rustig te kunnen oordelen over wat veranderd mag worden en wat steeds behouden moet blijven. Wij moeten proberen het wezenlijke van het huwelijk in elke tijd te bewaren en te beschermen; maar wij moeten evenzeer bereid zijn het bijkomstige aan te passen en om te vormen naargelang de tijd.

Een wezenlijke oorzaak van de crisis van het gezinsleven bestaat zeker daarin, dat er nog steeds verkeerde verwachtingen zijn ten opzichte van het huwelijkspatroon. Zeker, iedereen verwacht een ‘heilige familie', dat wil zeggen een gezin dat ‘heel' is, dat heil schenkt, een gezin waar geborgenheid heerst, waar eenheid van hart bestaat, waar begrip en goedheid woont. Maar vragen wij eigenlijk niet te veel van een menselijk gezin? Wij zijn allemaal maar mensen en de samenleving van mensen sluit altijd spanningen, conflicten en confrontatie in zich. Wij moeten proberen elke dag met deze menselijke gegevens klaar te komen. Dat doen wij niet door ze uit de weg te gaan, door ons op te sluiten, door niet meer met elkaar te praten. Integendeel, deze spanningen worden alleen opgelost door elke dag opnieuw bereid te zijn tot dialoog, hoe moeilijk het ook is. Wij moeten daarbij ons eigen ongeduld, onze eigen beperkingen voor ogen houden; wij moeten ook blijven geloven in de mogelijkheid van een nieuw begin; wij moeten blijven hopen op nieuwe mogelijkheden. Nu kunnen wij ons afvragen of Jezus voor onze gezinnen ook nog een boodschap heeft. Heel zeker, denk ik: Jezus heeft negen tiende van zijn leven in een gezin doorgebracht. Hij heeft heel bewust deelgenomen aan de concrete werkelijkheid van het gezinsleven. En het evangelie van vandaag zegt ons, dat er in de heilige familie ook spanningen zijn geweest. Hoeveel moeders kunnen de woorden van Maria niet herhalen: ‘Kind, waarom heb je ons dit aangedaan?' Hoeveel ouders kunnen zich niet de situatie indenken van: ‘Je vader en ik zochten je met angst'. En het antwoord van Jezus gaf schijnbaar ook geen oplossing aan de pijn van zijn ouders: ‘Wist ge dan niet dat Ik in de dingen van mijn Vader moest zijn?'

Maar in de heilige familie worden ons wel de basiswaarden voorgeleefd die in elk gezin aanwezig moeten zijn om de spanningen en conflicten te kunnen overbruggen. In een christelijk gezin wordt niet gemeten met de maatstaf van rechten en plichten, maar met de maatstaf van vergeving en verzoening. In elk gezin moet de liefde van God zichtbaar worden; God is immers liefde, God vergeeft ons altijd, God eerbiedigt elke mens. In de lezing van vandaag schildert Paulus ons de basiswaarden van elk gezinsleven: ‘God heeft u lief. Bekleed u daarom met tedere ontferming, goedheid, deemoed, zachtheid en geduld. Verdraagt elkaar en vergeeft elkaar, zoals de Heer u vergeven heeft. Laat de vrede heersen in uw hart.' Dit alles heeft de heilige familie ons jarenlang voorgeleefd.

Elk christelijk gezin moet trachten deze liefde van God zichtbaar te maken in het dagelijks leven. Ja, ik zeg: in het dagelijks leven. Een gezin leeft niet van hoogtepunten - die mogen er zijn - maar eigenlijk bestaat het geluk van een gezin uit kleine alledaagse dingen. In sommige gezinnen hangt de spreuk: ‘Daar alleen kan liefde wonen, daar alleen is ‘t leven zoet, waar men stil en ongedwongen, alles voor elkander doet.' Laten wij ons geen illusies maken. Wij zullen de grote dingen tevergeefs zoeken als wij ze niet vinden in de kleine dingen. Trouw zijn in het kleine is geen gemakkelijke opgave, maar gesterkt door het voorbeeld en de genade van Jezus, zullen wij het kunnen.