24e zondag door het jaar C - 2004

VREUGDE OM GODS BARMHARTIGHEID

God is echt blij om Zijn mensen!
Kunnen wij ons aansluiten bij die vreugde?

De Farizeeën en de Schriftgeleerden konden dit heel moeilijk.
Zij geloofden immers vooral in een God
die hen wetten en voorschriften oplegde
en van hen onderdanigheid eiste tot in de kleine details toe.

Van die Farizeeën en Schriftgeleerden kreeg Jezus nu het verwijt
dat Hij omging met tollenaars en zondaars,
mensen die, althans in hun ogen, zondaars waren,
juist omdat zij niet alle voorschriften van de wet onderhielden.
De Farizeeën meenden dat men hen links moest laten liggen
en niets met hen te maken mocht hebben.

Jezus ziet het anders.
Door zijn parabels laat Hij ons aanvoelen
dat Hij de zgn. "zondaars" ziet als mensen,
die misschien verloren geraakt zijn,
maar die waardevol genoeg blijven opdat men naar hen op zoek zou gaan.
In het gewone leven hebben wij ook soms meer aandacht
voor wat wij kwijt zijn dan voor wat we hebben.
Het is een teken dat wij het heel waardevol vinden.
Zo doet een herder die een schaap mist,
zo doet een huisvrouw die een geldstuk kwijt is,
zo doet een echte vader die zijn zoon verloren heeft.

Hier leert Jezus ons dus eigenlijk een andere God leerde kennen.
Geen God die op de eerste plaats
de toepassing van wetten en voorschriften eist,
wel een God die warme gevoelens koestert,
die warm-hartig is en dus barmhartig.

De Farizeeën vertoonden niets van de vreugde van de Vader.
Zij bleven rustig thuis in hun plichtengeloof,
deden wellicht zelfs edelmoedig hun dienstwerk in de tempel of het
bijbelhuis,
maar misten de sympathie, het medelijden, de barmhartige bewogenheid
die nu juist het kenmerk is van de God van Jezus.

Het is merkwaardig hoe die Farizeeënmentaliteit
regelmatig opnieuw de kop opsteekt
in de houding van sommige "zgn. christenen" ook vandaag.
Het worden plichtsgetrouwe moraalridders, maar zonder hart.

Heel zeker dat ook Jezus
niet de fouten van de zondaars en de tollenaars goed praat,
maar Hij kijkt blijkbaar naar een dieper niveau in de mens.
Hij kijkt naar de gezindheid, naar de diepste verlangens
en pint de mens niet vast op zijn afwijking
van het geldend sociaal of religieus gedrag.

Veel van die "zgn zondaars"
luisterden namelijk veel aandachtiger naar Jezus dan de Schriftgeleerden,
die hun hart en hun oren a priori afsloten voor Zijn boodschap
over een God die een bewogen Vader is.
Welnu die gemeende luisterbereidheid van de "zgn zondaars"
was voor Jezus een teken van dieper leven, van beginnende bekering,
van verlangen naar verbondenheid met de God van Liefde.

Hoe reageren wij tegenover mensen die in de fout zijn gegaan?
Willen wij strenger zijn dan God zelf, vooral voor de anderen natuurlijk?

De God van Jezus, die Zich zeker niet verheugt over de zonden,
maar die kijkt naar het hart van de zondaar,
vraagt dat wij vandaag Zijn vreugde zouden delen
en blij zouden zijn om die mensen rondom ons
die, in weerwil van kleinheid en zwakheid, ons kleine tekens geven
dat zij de liefde opnieuw in hun leven willen toelaten.

En die liefde is vindingrijk!
Wij geloven dat zij sterker is dan de dood.