Naar Kerstmis (2012)

Zelfs de meest kerkvreemde vogel kan het dezer dagen niet ontgaan zijn dat we in de aanlooptijd naar Kerstmis zitten.
Voor velen is dat hetzelfde als aankooptijd, want de etalages puilen uit.
Met dat al zou het toch kunnen gebeuren dat de een of ander zich plotseling afvraagt: "Zou ik aan al die gebakken lucht toch wat vulling kunnen geven"?
Wat daar aan te doen?
Dat probleem is eenvoudig op te lossen.
Met Kerstmis vieren we dat God als mens tussen mensen komt staan met alle menselijkheid die in een kind zijn begin heeft.
Wat te doen om daar naar toe te leven?
Het antwoord is oud maar niet eens zo heel bekend: Wees aardig tegen je vrouw, tegen je man en de kinderen, zeg je buren eens gedag.

De zakenman wordt gevraagd zijn klanten niet af te zetten, de politieman om niet al te ijverig met zijn bonnenboekje te zwaaien, de belastinginspecteur om niet proberen te plukken waar toch al zo weinig te plukken valt en aan de ambtenaar om niet langer op zijn formulier met stempel te laten wachten dan echt nodig is.

Vooral degene die veel of een beetje macht heeft om de medemens mild tegemoet te treden.

Is dat alles?

Ja, dit noemen ze christendom.
Hoogdrempelig is het bepaald niet.

Maar ijverige, soms overijverige christenen hebben het daar niet bij laten zitten.
Ze hebben van alles erbij bedacht wat je moet doen en wat je niet mag doen.
Ze hebben goede raad, nee zelfs bevelen uitgedeeld over hoe je Gods komst onder mensen moet voorbereiden en mogelijk maken.
Er zijn hele kerkgenootschappen opgericht omdat er weer eens een groepje was dat het allemaal te slap vond,ze vonden dat er maar eens klare taal gesproken moest worden waar geen speld tussen te krijgen zou zijn.
Wie zich daar niet aan houdt wordt eruit gekieperd.
Ze hebben voorschriften en wetten gepreekt en geschreven en achtervolgen daar de mensen mee tot onder de lakens toe.

Weet u van wie die laagdrempelige eisen afkomstig zijn?
Die komen uitgerekend van een oude ijzervreter als Johannes de Doper.
Die hield van vasten in de woestijn, at sprinkhanen in plaats van franse slakken of oesters en liep er uiterst sjofel bij.
Nota bene deze man van weinig concessies verkondigde dat Christus'  komst kon voorbereid worden door heel eenvoudige daden van goedheid of nog eenvoudiger door alle scherpslijperij na te laten.

Het kan toch niet te veel gevraagd zijn van een soldaat om niemand uit te plunderen of van een tollenaar om niemand af te persen.
Het zijn lage eisen, maar diezelfde Johannes is niet meer zo mild als je zelfs aan die lage eisen niet wilt voldoen.
Wie zelfs dat weigert wordt met hel en verdoemenis bedreigd, als kaf opgestookt het vuur. "Reken daar maar op", zegt hij, "en dat het zo zal gaan dat is en blijft voor de slachtoffers een blijde boodschap".

Lees het verhaal van vandaag er maar op na.
Het zal die Johannes moeite gekost hebben om tegen zijn eigen aard in zo'n voor iedereen haalbare levensstijl te promoten.
Maar hij wist dat degene wiens komst hij aankondigde het nog van hem zou winnen in mildheid en openheid naar de meerderheid van mensen die alleen op het laagste niveau van heiligheid, of noem het goedheid, mee kunnen.

Dus hoeft er eigenlijk nauwelijks iets gedaan te worden om Kerstmis inhoud te geven?

Zeg dat niet, want als we met z'n allen op deze wereld dat lage niveau zouden halen, dan zag die wereld er anders uit, dan zag Kerstmis er ook anders uit.
We hebben daar voor dit jaar nog goed een week voor.