Gij laat u leiden door menselijke overwegingen en niet door wat God wil

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 233 niet laden

Het huidige evangelie is het meest centrale stuk van het evangelie van Marcus. Nadat de evangelist beschreven heeft wat Christus gedaan en gezegd heeft, wordt nu verduidelijkt wie die Christus is. Nadat Jezus zijn heerschappij getoond heeft, door machtsdaden komen de verwonderde vragen van de leerlingen over zijn identiteit. We staan hier op het kruispunt van het evangelie. Petrus en de andere apostelen dromen van een weg van geweld en macht en Jezus, de dienaar van God, gaat vrijwillig de weg op van onmacht en geweldloosheid. Hier valt de definitieve keuze: 'Wie Mij wil volgen, moet de weg opgaan van het kruis'.

Ik moet hier altijd denken aan een moeder die met haar kind inkopen gaat doen in de stad. De moeder weet wat ze wil en wat ze voor de huishouding nodig heeft. Zij gaat doelbewust haar weg en het kind gaat gewillig mee aan de hand van de moeder. Maar plotseling ziet het kind iets wat meer interessant lijkt en het maakt zich los van de hand van de moeder. Het wil zijn eigen weg gaan.

Zo gaat het ook heel dikwijls in de navolging van Christus. Hij weet wat Hij wil: het geluk van de mensen! Maar wij proberen ons telkens weer los te maken, omdat we alleen ons eigen geluk willen. Wij willen onze eigen weg gaan. Niet alleen het leven van nu weerspiegelt zich hierin, maar heel de mensengeschiedenis door herhaalt zich dit proces. Vanaf het scheppingsverhaal wordt verteld hoe de mens zijn eigen wil, zijn eigen verstand tot hoogste maatstaf van zijn leven maken wil. In de geschiedenis van de toren van Babel wil de mens zich boven God stellen. In de woestijntocht van het volk van Israël wil het volk zijn eigen weg gaan en in de vele roepingsverhalen van de profeten gaat het telkens om hetzelfde thema: het verlangen om van de weg van God af te wijken. De grootste van de profeten, Jezus van Nazaret, gaat beslist en doelbewust de weg van God tot het einde. Hij aanvaardt zijn lijdensweg en zijn dood als een onvoorwaardelijk ‘ja' aan Gods wil. Petrus begrijpt natuurlijk die weg niet, omdat 'hij zich laat leiden door menselijke overwegingen en niet door wat God wil.' Ik denk dat wij ons allemaal zeer verwant voelen met Petrus. Er verloopt geen enkele dag in ons leven waarin dat verwijt 'gij denkt niet aan wat God wil!' niet van toepassing is.

De Schrift verklaart ons wat God wil: het heil en het geluk van de mensen. Zonder die openbaring zouden wij heel moeilijk kunnen weten dat de gedachten van God daarop gericht zijn. Maar dit geluk wordt niet verworven zoals veel mensen denken: door macht en geweld! Dit geluk kan ons deel worden als we weerloos worden, als wij onze rug aanbieden aan wie slaan, als we onze wangen niet afwenden van wie de baard uitrukken, als we ons gezicht niet afwenden van wie ons bespuwen. Zo denken de meeste mensen er niet over. Zo denkt God! Door die weg te gaan heeft Jezus de wereld veranderd en na Hem zijn velen die weg opgegaan en zijn Hem gevolgd in geweldloosheid en verdraagzaamheid: Gandhi, Martin Luther King, Moeder Teresa, Lech Walesa. Geweldloosheid en prijsgave van zichzelf: het is geen utopie, maar een ideaal voor mensen die willen zijn zoals Jezus was.

'Wie mijn volgeling wil zijn, moet Mij volgen door zichzelf te verloochenen en zijn kruis op te nemen.' Dat kruis zal in de loop van de tijden verschillende vormen aannemen. Maar het betekent altijd: je inzetten voor de komst van het Rijk van God, je inzetten voor vrede en voor gerechtigheid, openlijk getuigen van je geloof in de verrezen Heer en de weg gaan van lijdzaamheid en geduld. Jezus is bewust zijn weg gegaan voor het geluk van de mensen, wij zouden ten minste moeten proberen ook die weg te gaan, want het is de enige weg die de wereld veranderen kan.

Jammer dat ons hoofd vaak zo vol zit met allerlei dingen, zodat we niet meer bij machte zijn om tot inkeer en bezinning te komen. Wij laten ons veel te veel leiden door menselijke overwegingen en niet door wat God wil.